กลุ่มไทยพวน หรือลาวพวน เป็นอีกกลุ่มชนหนึ่งที่ได้อพยพจากดินแดนลาวตอนบนเข้ามาอยู่ในประเทศไทยเพราะการสงครามในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์หลายครั้งหลายคราว กลุ่มคนพวนถูกกวาดต้อนเข้ามาในไทย และเมื่อนานเข้าก็กระจัดกระจายไปทั้งถิ่นฐานในหลายจังหวัดของประเทศไทย จนกลายเป็น ไทยพวน

   ความตั้งใจเดิมนั้นเริ่มมาจาก นาวาอากาศเอกเถลิง อินทร์พงศ์พันธุ์ ซึ่งเป็นลูกหลานชาวไทยพวนที่บ้านบางน้ำเชี่ยวมาแต่กำเนิด เห็นว่าวัฒนธรรมประเพณีของไทยพวนเริ่มสูญหายจึงริเริ่มรวบรวมของเก่าจากในชุมชน ทั้งจากการขอบริจาค ขอเจ้าของให้นำมาร่วม ทำเป็นศูนย์วัฒนธรรม รวบรวมข้าวของพื้นเมืองมาจัดแสดง ได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีจากคนในชุมชนเพราะเกือบทุกคนก็เป็นลูกหลานชาวไทยพวนเหมือนกัน แม้แต่ท่านเจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน (พระภาวนาพรหมคุณ)ก็ยังเป็นคนเชื้อสายพวน ทุกฝ่ายในชุมชนมีจิตสำนึกร่วมกันในการจะอนุรักษ์ของโบราณตลอดจนภาษาเอาไว้ให้ลูกหลานในภายหน้าด้วยอาคารศูนย์ศิลป

 วัฒนธรรมพื้นบ้านไทยพวนจัดแสดงอยู่ที่ศาลาวัดกุฎีทองในจังหวัดสิงห์บุรีซึ่งเป็นห้องโถงใหญ่ส่วนแรกจัดแสดงเครื่องปั้นดินเผา จำนวนมาก เป็นพวกไหน้ำปลาเก่า หรือไหเคลือบแบบจีนปากแคบ โอ่งน้ำดินเผา ทุกประเภทจะมีป้ายชื่อติดไว้ เพื่อให้นักเรียนหรือเด็กๆ รุ่นใหม่ที่ยังไม่รู้จักภาชนะหน้าตาแปลกๆ เหล่านี้ได้รู้จักกันถัดไปด้านในมีของจำพวกเครื่องจักรสาน ทั้งที่เป็นเครื่องมือการเกษตร เครื่องมือประมง และข้าวของเครื่องใช้ในบ้าน เช่นกระต่ายขูดมะพร้าว หินบดยา

   ส่วนกลางของห้อง ที่โดดเด่นก็คือเรือไม้แบบต่างๆ ทั้งใหญ่ เล็ก บางลำขุดจากไม้ต้นเดียว และมีพายลงรักปิดทอง เขียนลายสวยงาม ครกตำข้าวทำจากไม้ และสีฝัด ด้านหลังของห้องจัดแสดง จำลองเป็นห้องครัวมีเครื่องไม้ใช้สอยในครัวแบบโบราณอีกหลายชิ้นจัดแสดงทั้งหม้อดินเผา อ่าง กระบวยทำจากกะลาแบบต่างๆ ริมฝาผนังแขวนลายผ้าทอแบบโบราณของชาวพวนไว้ด้วย ผ้าผืนเล็กๆใส่กรอบนี้เป็นผ้าห่อคัมภีร์ หรือตุงรูปสัตว์ต่างๆ

   นอกจากนี้ยังมีเตารีดโบราณ ปิ่นโตสังกะสี และชุดการแต่งกายของชาวไทยพวน ใส่ไว้ในหุ่นให้ผู้ที่เข้ามาศึกษาได้เห็นตัวอย่าง ผู้หญิงใส่ ผ้าซิ่นสีเขียว เสื้อแขนกระบอกสีแดง ผู้ชายใส่ชุดม่อฮ่อม มีภาพคุณยายแก่ๆ ที่แต่งกายแบบโบราณและหาบของมาทำบุญที่วัดด้วย